maandag 15 februari 2010

GOOOO






















tervé,
Vandaag ben ik er dan eindelijk aan begonnen om 12 uur moeste we paraat staan in het P-Gebouw voor mijn stage orientatie. Tot mijn grote verbazing kregen ik en de 19 andere erasmus studenten nursing te horen dat we 2 weken les zouden krijgen. Deze lessen zullen hoofdzakelijk bestaan uit enkele dingen terug opfrissen en wat finse culturele zaken en regels. Na deze 2 goed gevulde weken volgt er tan mijn stage van zo'n 8 weken. Dus vanaf mrg 9 uur is het alle hends aan dek en zijn we vertrokken.

Ik weet dat het al een tijdje geleden is dat ik iets op 'mijne blog' heb geschreven maar de laatste week zat mijn agenda dan ook overal. Zo is de familie op bezoek gekomen, en nog zoveel meer. Het was prettig om na 10 dagen koude Finse dagen eens wat belgisch volk te zien en natuurlijk ook om mijn liefje terug te zien. In de 4 dagen dat de belgen op bezoek waren in Tampere hebben we dan ook vanalles gedaan.
Het begon met dag 1 een grote wandeling door de bosrijke omgeving van Tampere en 'savonds een toch wel supertoffe ijshockey wedstrijd. Dag 2 moest ook niet onderdoen, we bezochten het meer en gingen langlaufen. Dit was wel stukken lasteriger dan verwacht, maar als je hier 3
maand bent moet je de Finse sport toch wel op zin minst 1 maal gedaan hebben. Dag 3 begon met een bezoek aan de observatie toren gevolgd door schaatsen.


Gisteren was het een feestdag in Finland, waarop de finnen massaal hun slee boven halen, een goede berg opzoeken en er daarna afglijden. Ik dacht dit zal vooral voor de jeugd zijn maar niets is minder waar van jong tot oude beleefd veel plezier. Dus konden wij ook niet achterblijven en ook wij de erasmus studenten schoven naar beneden en inderdaad het is fun. Daarna zijn we met heel de appartement naar de sauna geweest. Het was de 2de maal dat ik naar de sauna ging maar het blijft zo zalig en daarna zoals de finse traditie het wil, als je opgewarmd bent in de sauna. Hop het meer in, in je zwembroek. Het geeft je een enorm goed gevoel.

zo nu zijn jullie weer allemaal op de hoogte


Kiitos

zondag 31 januari 2010

zondag
















hoi,





vandaag en gistern was het sneeuw en sneeuw alom dat we hier kregen te verduren, er ligt nu toch wel een mooie extra 5 cm. Vandaag zijn we ook voor de eerste keer gaan schaatsen, niet zomaar schaatsen nee nee schaatsen op natuurijs. En zoals het hoort met klapschaatsen en dit bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Het was echt nog niet zo simpel om te doen maar wel super tof. Morgen gaan we een of andere toren gaan bezoeken die ons een mooi uitzicht zou moeten geven over het bosrijke gebied hier. Verder verloop alles super, ik voel me al redelijk aangepast alleen aan sommige finse culturen is het nog wennen maar dit komt zeker inorde. Mijn kamergenoot valt echt supergoed mee en sinds gistern is er ook een nieuwe studente geariveerd vanuit hongarije. Stilaan aan beginnen we ook de eerste finse vrienden te maken. dus alles verloopt langzaam maar gestaag. ik kan eigenlijk niet wachten om te beginnen met stage nog zo'n 2 weken geduld en dan is het eindelijk zo ver.





woensdag 27 januari 2010

frisjes





















































Terve,

Vandaag en gistern zo'n temperatuur overdag van -17 waar het kwik dan al rap gemakkelijk daalt tot zo'n -22. Met daar bij komstig nog eens een matig maar toch wel koude wind, is het buiten toch wel wat frisjes. Overdag is dit nog wel te doen als je goed doorstapt en niet teveel denkt aan de koude. Maar gisteren avond was het toch wel andere koek. We besloten iets te gaan drinken en ik was er namelijk volledig van overtuigd dat er bussen reden. Dit gezegd zijnde vertrokken we voor onze eerste verkenning in het nachtleven van Tampere. Het werd een toffe avond, maar overal waar we binnen gingen moesten we ons paspoort afgeven en werden we toch wel gecontroleerd op de leeftijd. De minimum leeftijd is hier namelijk 20 jaar. Toen we naar huis terugkeerde stonden we natuurlijk hoe kan het ook anders voor de shock geen bussen meer. Dit betekende zo'n tocht van een grote 30 min voor de boeg met een temperatuur van -20 met een ijzige wind. Het voelde ijzig koud aan onze bennen waren ijsklompen toen we op ons kamertje toekwamen en we begonnen overal te tintelen. De kap van mijn vest was volledig wit aangevroren.


Vandaag besloot ik te werken voor school en dit heb ik dan ook gedaan. straks gaan ik en liza naar de winkel en eens gaan kijken naar het ijsstadium waar iedereen hier zo vol lof over is. De foto's van het ijsstadium komen dan tegen vanaf online. We hebben vandaag nog meer eens mogen genieten van de schitterende maaltijd in een van de vele refters van de unief. Voor zo'n 2.50€ krijg je een schitterende maaltijd vandaag stond er op het menu, gebakken aardappel met de restjes van de gebakken worst van gistern (ja zoals aan het KHBO) daarbij komende een groot stuk brood, een spiegeleitje, wat geraspte wortels en pasta met groenten in cocktail saus en dit alles overgoten met wat ketchup. Smakelijk en dat was het ook.

groetjes michiel.












maandag 25 januari 2010






























































































































hoi hoi,
zoals jullie kunnen zien kan ik eindelijk op internet. we hebben pas deze morgen onze codes gekregen en na enig gepruts en moeilijk overleg is het ons toch gelukt om op het internet te raken. Hierboven zien jullie enkele foto's van de reis. De Rest volgt later nog. De heen reis was aangenaam. Op het vliegtuig hebben we toch telkens een uur kunnen slapen, eenmaal aangekomen in helsinki, stonden we voor de grote vraag hoe zou de koude aanvoelen. We trokken onze warme jas, muts en handschoenen aan en we waagden ons erop. Tot mijn verbazing viel dit echt nog goed mee, het was namelijk -20 maar het voelde echt niet zo.
Dit was voor mij als voor liza toch wel een meevaller. Het nemen van de bus verliep vlekkeloos, de busrit duurde zo'n 2.30 uur maar we blijven maar genieten van het zalig witte landschap en de vele bossen die we tegenkwamen. ik was vooral ook benieuwd hoe het zou zijn daar in tampere. Eenmaal aangekomen in Tampere viel me direct op dat het hier toch wel een pak kouder aanvoelde dan in Helsinki. Na even wachten ontmoette we onze Tuttor Eeva-maria. Ze nam ons meer naar de bushalte vanwaar uit we vertrokken naar de TAMK (the tampere university of applied sciences) het is een imens gebouw. ik kreeg te horen dat ik mijn kamer zou delen met een andere erasmus student. ik kreeg de sleutel en met vol goeie moed deed ik de deur open en daar lag inderdaad mijn kamergenoot voor de komende 3 maanden. Het is een bulgaar, echt een super aardig kerel. Na kort even kennis te hebben gemaakt was het alweer tijd om te vertrekken. Eeva nam ons op sleeptouw en we trotserende de koude en ging inkopen doen niet ver van het ijshockey stadium. De inkopen doen verliep wat stroef echt alles maar dan ook alles staat in het Fins er is nergens geen enkel woord engels te bespeuren op een verpakking. Maar gelukkig hebben ze toch producten zoals danone, becel.
Eenmaal dit achter de rug werden we door onze grote verbazing uitgenodigd bij Eeva thuis. daar kregen we koffie, en taart aangeboden. Enzo werden onze eerste contacten met de finnen gelegd. Na de gezellige babbel met de nodige vragen en ideeen keerden we terug naar ons kamertje. Het voelde allemaal nog wat onwennig aan en ik en liza stelde ons de vraag als het ons zou lukken hier drie maand te overleven want zo voelde het op dit moment nog.
De zondag vertrokken we kort voor de middag naar het stadscentrum te voets wel eens waar door een temperatuur van zo'n -14. De tocht van iets minder dan 45min was zeer verkwikkend en was dan ook de ideale manier om tampere eens te zien. ik merkte ook op dat alle winkels de zondag open zijn, zelfs de supermarkten. we maakte hier da ook uitgebreid gebruik van om onze verder inkopen te doen.
Vandaag moesten we al vroeg uit de veren, om 9 uur (dus 8 uur belgische tijd) werden we verwacht in the internationel office waar we alle nodige documenten zouden krijgen en verder info over ons verblijf hier in finland. Het was een zeer aangenaam gesprek en het zorgde wel voor wat opluchting nu ik wat meer info had over alle zaken. kzie het meer dan ooit zitten.
tervehtiä
michiel